Dankjewel Democraten, Trump gaat weer winnen.

De afgelopen paar jaar voelde soms als een koortsachtige droom met een delirium er bovenop. In de ochtend wakker worden, rustig Twitter checken en een tweet van de POTUS langs zien komen waardoor ik mijn dag gelijk met een grijns kan beginnen. President Trump beweegt zich als een olifant door een porseleinkast en het lijkt hem geen klote te doen. De ‘approval ratings’ van Trump zijn niet echt slecht. Het lijkt wel alsof hij van teflon is gemaakt en alle schandalen en gedenkwaardige acties; telefoontje met de president van Oekraïne, troepen uit Koerdistan en het scheiden van ouders en kinderen (wat ook onder Obama gebeurde maar toch) van hem afglijden. Het doet hem allemaal niks.

De voorverkiezingen in Iowa en de chaos aan de kant van Democraten is tekenend voor de anarchie in de interne politiek en het bestuur van de Democratische Partij. Neuzen staan niet dezelfde kant op, er worden bizarre keuzes gemaakt en ze hebben totaal geen gevoel voor crisismanagement. Misschien ben ik te naïef van geest maar, de Democraten hebben het toch wel door? Trump is een showman, een tv-ster, de vleesgeworden belichaming van de ‘American Dream’. Dit is een idee waar zijn achterban nog heilig in gelooft. Iedereen die een beetje politiek perspectief heeft kan toch inzien dat je Trump alleen kan verslaan met een andere showman/vrouw? En dan heb ik het niet perse over een tv-ster. Je hebt iemand nodig die met kleur een verhaal kan vertellen die het goed doet op tv en iemand die zijn achterban kan motiveren.

Een voorbeeld; president Obama had in 2012 eigenlijk al gewonnen. Waarom? Omdat Obama alles was wat Mitt Romney niet was. Obama wist hoe hij over moest komen op tv, zijn team snapte hoe je jezelf goed in de (nieuwe) media kon laten zetten (net als Bill Clinton) en hij wist bovendien zijn achterban te mobiliseren. Daar is op dit moment in de Democratische partij geen sprake van, afgezien van een blauw petje met ‘’MATH’’ erop en de hashtag ’YangGang’ van iemand die toch nooit gaat winnen.

We kunnen al enkele kenmerken van de winnaar van de Democratische nominatieverkiezingen al zo goed als vaststellen. Hij/zij zal oud zijn (Joe Biden, Bernie Sanders en Elisabeth Pocahontas Warren), genoeg identiteitspolitiek punten hebben (Warren en Buttigieg), radicaal zijn (Sanders en Warren) en gewoon totaal niet charismatisch (iedereen behalve Yang, Tulsi en Buttigieg) gevonden worden.

De rally’svan Biden en Warren vooral zijn het toppunt van treurigheid. Waar bij Sanders rally’s zijn (vooral jonge) achterban met hem mee aan het joelen is, is het bij Biden en Warren een sneue kleurloze bende van mensen, die vooral ruzie zoeken met de andere Democraten. Het onderonsje tussen Warren en Sanders over dat Sanders in het geheim een vrouwenhater zou zijn was iets beschamends. In de woorden van Trump zijn Biden en Warren ‘low-energy’, en dat is eigenlijk wel waar. Vooral Biden straalt echt uit dat hij een oude vent is, hij vergeet in speeches in welke staat hij is, wie zijn president was en hij heeft ook nog last van oude mannen kwaaltjes (bloedende ogen). Hij doet bovendien ook niet zijn best om zijn ‘Creepy Uncle Joe’ imago weg te poetsen. Zo kwam de speech, over het feit dat hij graag kinderen op schoot heeft die aan zijn benen zitten, echt totaal bizar over. Elizabeth Warren is aan het proberen om zo jong en energiek mogelijk over te komen, maar haar ‘cool mom vibes’ geven eerder de indruk van een moeder die bij jou en je vrienden gaat zitten als je wil comazuipen en tegelijk op haar ex-man loopt te schelden. Deze Democraten weten alleen een marginale (hogere) middenklasse te mobiliseren. De race is echt al verloren met die twee.

Maar zijn er dan echt geen geschikte kandidaten naar jouw mening Mees? Jazeker, die zijn er wel. Maar die vallen zo buiten de gevestigde orde dat ze nooit een kans maken. Ik vind Andrew Yang, Tulsi Gabbard en Pete Buttigieg vrij sympathiek. Niet dat ik het met ze eens ben, maar zij zouden wel geschikter zijn. Zij reageren niet op Trump als een stier op een rode lap en daarnaast zijn ze veel charismatischer. Daarbij kunnen ze ook een semi-nieuw verhaal vertellen. Ik denk zelf trouwens dat Yang vrij veel van Trump zijn achterban zou kunnen wegsnoepen, waar Trump van mening is dat banen weggaan door goedkopere landen is Yang van mening dat de banen weggaan door ongecontroleerde automatisering. Hier legt hij in zijn campagne ook veel de focus op.

Nee, de Democraten willen volgens mij helemaal niet winnen. En als ze het wel zouden willen moeten ze echt beter hun best doen.

Mees Porschen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *